نام اختصاری:  CSA
سایر نام ها:  سیکلوسپورین، Gengrafe, Neoral, Sandinmune
نوع نمونه قابل اندازه گیری:  خون کامل EDTA  دار
حجم نمونه مورد نیاز:  3 ml
شرایط نمونه گیری: 

• این آزمایش نیازی به ناشتایی و محدودیت رژیم غذایی ندارد.
• به دلیل اینکه این دارو در درون گلبول های قرمز (RBC) متمرکز می باشد و RBC به تغییر درجه حرارت در شرایط آزمایشگاهی (invitro) حساس است، اندازه گیری غلظت پلاسمای دارو بستگی به درجه حرارت محیط آزمایشگاه دارد.
• معمولا یک سطح پایین اندازه گیری می شود. سطح پایین پایین ترین غلظتی است که دارو قبل از تجویز دوز بعدی وجود دارد. به عنوان مثال، اگر سیکلوسپورین دو بار در روز تجویز شود، معمولاً 12 ساعت پس از آخرین دوز، قبل از تجویز دوز جدید، نمونه خون گرفته می شود. صبح ها که قرار است سطح سیکلوسپورین خود را بررسی کنید، دارو را تا زمانی که خونتان گرفته نشده است مصرف نکنید.

نکاات نمونه گیری: 

• در صورت مصرف دارو قبل از انجام آزمایش تاریخ و زمان مصرف آن یادداشت شود.
• نمونه باید در ویال های مخصوص ETDA دار ریخته شود.
• از سانتریفیوز نمونه خون پرهیز گردد. - در صورت عدم انجام فوری آزمایش آن را در یخچال یا فریزر نگهداری کنید.

توضیحات: 

سیکلوسپورین (cyclosporine) دارویی می باشد که برای کاهش و تضعیف سیستم ایمنی بدن تجویز می شود. سیکلوسپورین برای جلوگیری از رد پیوند عضو، مثل قلب، کلیه و یا پیوند کبد مورد استفاده قرار می گیرد. سیستم ایمنی با عفونت های موجود در بدن مبارزه می کند، اما سیستم ایمنی بدن همچنین می تواند به مبارزه با یک عضو پیوندی جدید مثل کبد و کلیه ها بپردازد و باعث رد پیوند عضو شود، زیرا بدن عضو جدید را به عنوان یک مهاجم شناسایی کرده و سعی در نابودی آن می نماید، به همین دلیل جهت جلوگیری از چنین مشکلاتی داروهای تضعیف سیستم ایمنی بدن تجویز می شود. همچنین سیکلوسپورین در درمان آرتریت روماتوئید و یا پسوریازیس شدید نیز استفاده می شود. مقادیر حاصل از نمونه ای که بلافاصله قبل از تجویز دوز صبحگاهی گرفته شود، به عنوان محدوده درمانی مورد قبول می باشد. اکثر بیماران پاسخ مطلوبی به دوز سیکلوسپورین در محدوده 100-400 ng/mL می دهند.

• آزمایش سیکلوسپورین برای سنجش میزان این دارو در خون به‌منظور بررسی غلظت مناسب و عدم‌ بروز سمّیت با دارو انجام می‌گیرد. سیکلوسپورین دارویی‌ست که برای از بین بردن پاسخ سیستم ایمنی فرد استفاده می‌شود. این دارو برای افراد گیرنده‌ی پیوند عضو به‌منظور ممانعت از رد پیوند و همچنین برای برخی افراد مبتلا به بیماری خودایمن مثل آرتریت روماتوئید (روماتیسم) و پسوریازیس به‌منظور کاهش شدت علائم بیماری تجویز می‌شود.

• محدوده‌ی درمانی سیکلوسپورین به تکنیک سنجش دارو، نوع پیوند و مدت‌زمان باقی‌مانده به عمل پیوند بستگی دارد.در صورتی که مقادیر دارو کمتر از سطح مورد‌نظر شود، احتمال رد پیوند و یا بروز مجدد علائم بیماری، و در صورت بالا‌تر بودن مقادیر دارو، احتمال بروز عوارض جانبی سمّیت دارویی وجود دارد.

• گاهی اوج غلظت داروی سیکلوسپورین، ۲‌ ساعت بعد از تزریق آن برای افرادی که پیوند عضو در انتظار آنهاست، اندازه‌گیری می‌شود. مقادیر بالای دارو در این نمونه‌ها معمولاً به‌معنی کاهش رد پیوند به‌ویژه در سال اول پس از جراحی پیوند است.

•  سیکلوسپورین دارای محدوده درمانی باریکی با عوارض جانبی مکرر است که مانیتور داروی درمانی ضروری است.
• از آب گریپ فروت اجتناب کنید. تجزیه طبیعی سیکلوسپورین در بدن را کند می کند و به آن اجازه می دهد تا سطوح بالقوه بیش از حد در خون ایجاد شود و می تواند این اثر را برای سه روز یا بیشتر پس از آخرین لیوان آب میوه در بدن حفظ کند.
• داروهایی که سمیت بالقوه سیکلوسپورین را افزایش می دهند، شامل آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزید، آمفوتریسین B، آسیکلوویر، کتوکونازول، لواستاتین، NSAID ها و رانیتیدین هستند.
•  عواملی که مهارکننده‌های CYP3A3 و CYP3A4 هستند، سطح سیکلوسپورین را با کاهش تبدیل زیستی افزایش می‌دهند. اینها عبارتند از متیل پردنیزولون، آمفوتریسین B، سایمتیدین، آمیودارون، فلوکستین، مهارکننده های پروتئاز، اریترومایسین و آب گریپ فروت.
• عواملی که باعث افزایش متابولیسم کبدی و در نتیجه کاهش سطح سیکلوسپورین می شوند عبارتند از: فنوباربیتال، فنی توئین، کاربامازپین، ریفامپین، تری متوپریم و خار مریم.